ՆԱՆԵ. Նոստալգիա

Ես քեզ որոնեցի երեկ գիշեր նորից,
Թեկուզ մեր այն վերջին,
                       վաղուց անցած օրից –
Ե՛վ հուշերն են խամրել,
Ե՛վ իմ օրերն են լի…
Բայց չգիտեմ ինչու՞, բայց չգիտեմ՝ որ ի՞նչ –
Ես քեզ որոնեցի երեկ գիշեր նորից…
Ու թափառիկ եղա`
                        խառնած ափեր ու ծիր,
Եվ ո՞ւմ ասես մի լուր չհարցրի քեզնից –
Ամեն հանդիպողից, ամեն հառնող հետքից,
Բայց ո՛չ քամին գիտեր, ո՛չ խոտերը՝ ճամփիս…
Միայն, անկեղծ ասած,
Հավատացե՜ք, առանց հետին մտքի –
                         չդիմեցի սրտի՜ս,
Թեկուզ աչքաբացն այդ
Հաստա՛տ, մի բան գիտի…
Այդպես գիշերն անցավ,
Այսօր ամենն է հին…
Ու ….շփոթված մի քիչ`
Չեմ հասկանում ոչինչ,
Չեմ հասկանում, որ ի՞նչ –
Ես քեզ որոնեցի
              երեկ գիշեր նորից… 

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ